No Tengo Boca, Aun Así Debo Gritar

İzole bir araştırma tesisinde çalışan ses mühendisi Maribel, gece vardiyasında kayıt sistemine sızan gizemli bir ses dosyası keşfeder. Dosyada, hiçbir tanıdığına ait olmayan ve kendi sesiyle konuşan bir adamın, çaresizlik dolu bir yardım çığlığı kayıtlıdır. Ancak kaydın en ürkütücü yanı, bu sesin henüz gerçekleşmemiş bir olayı anlatıyor olmasıdır. Maribel, dosyanın kaynağını araştırdıkça tesisteki diğer çalışanların da aynı kaydı duyduğunu ancak hiçbirinin bunu kabul etmediğini fark eder. Kısa süre sonra kayıttaki adamın, yıllar önce esrarengiz biçimde ortadan kaybolan eski tesis müdürü olduğu ortaya çıkar. Maribel, sesin ardındaki gerçeği çözmeye çalışırken tesisin duvarlarında ve ekipmanlarında şifreli mesajlar bulur. Bu mesajlar, onu tesisin karanlık geçmişine ve yürütülen gizli bir deneye götürür. Zamanla kendi hafızasıyla oynandığını ve duyduğu sesin aslında kendi bilinçaltından gelen bir uyarı olduğunu kavramaya başlar. Maribel, sessizliğe gömülmüş tesisin labirentimsi koridorlarında ilerledikçe, suskunluğun bir korunma biçimi değil, korkunç bir gerçeğin örtüsü olduğunu anlar. Kendi sesini bulmak ile kaybolan müdürün sırrını gün yüzüne çıkarmak arasında sıkışan kadın, bilinç ve hafızanın sınırlarında sarsıcı bir yüzleşmeye sürüklenir.