Kraliçe Lear

Pelin Esmer'in kamerası bu kez Toros Dağları'nın eteklerindeki Arslanköy'e uzanıyor ve karşımıza unutulmaz bir kadınlar topluluğu çıkarıyor. Yıllar önce kendi inisiyatifiyle tiyatro kurmuş köylü kadınlar, bu belgeselin merkezinde iddialı bir hedefe kalkışıyor: Shakespeare'in zorlu metni Kral Lear'ı, suya bile ulaşmanın güç olduğu dağ köylerinde sahnelemek. Oyunculuk deneyimi, teknik imkân ya da izleyici alışkanlığı olmayan bir ortamda projeye başlayan Behiye, Cennet ve Ümmü gibi kadınlar, hem prova sürecinde hem de köyden köye yürüdükleri yolculukta kendi hayat hikâyelerinin izlerini sürüklüyor. Tahtını kızlarına devretmeye karar veren yaşlı kralın yalnızlığı, iktidarı, kaybı ve babalık teması, kadınların kendi yaşamlarına dair anlattıklarıyla sessiz bir diyalog kurar; sahnede kurulan replikler ile köy evlerinde dökülen sözler birbirine karışır. Esmer, gözlemci ama sıcak bir sinema diliyle, sanatın kırsal Anadolu'da nasıl bir dönüşüm aracı haline geldiğini gösteriyor. Tiyatronun dönüştürücü gücüne ve kadın dayanışmasına dair dokunaklı bir portre sunan film, Shakespeare ile Anadolu arasında beklenmedik bir köprü kuruyor.Pelin Esmer'in kamerası bu kez Toros Dağları'nın eteklerindeki Arslanköy'e uzanıyor ve karşımıza unutulmaz bir kadınlar topluluğu çıkarıyor. Yıllar önce kendi inisiyatifiyle tiyatro kurmuş köylü kadınlar, bu belgeselin merkezinde iddialı bir hedefe kalkışıyor: Shakespeare'in zorlu metni Kral Lear'ı, suya bile ulaşmanın güç olduğu dağ köylerinde sahnelemek. Oyunculuk deneyimi, teknik imkân ya da izleyici alışkanlığı olmayan bir ortamda projeye başlayan Behiye, Cennet ve Ümmü gibi kadınlar, hem prova sürecinde hem de köyden köye yürüdükleri yolculukta kendi hayat hikâyelerinin izlerini sürüklüyor. Tahtını kızlarına devretmeye karar veren yaşlı kralın yalnızlığı, iktidarı, kaybı ve babalık teması, kadınların kendi yaşamlarına dair anlattıklarıyla sessiz bir diyalog kurar; sahnede kurulan replikler ile köy evlerinde dökülen sözler birbirine karışır. Esmer, gözlemci ama sıcak bir sinema diliyle, sanatın kırsal Anadolu'da nasıl bir dönüşüm aracı haline geldiğini gösteriyor. Tiyatronun dönüştürücü gücüne ve kadın dayanışmasına dair dokunaklı bir portre sunan film, Shakespeare ile Anadolu arasında beklenmedik bir köprü kuruyor.