Hermit

Uygarlığın kıyısında, toplumdan kopmuş bir adam yıllardır yalnız başına yaşamaktadır. Yavaş yavaş çöken barınağı, onun dünyaya kapattığı kapının sessiz tanığıdır; rutin, inziva ve içine dönük bir sessizlik onun tüm hayatını oluşturmaktadır. Bu kırılgan denge, beklenmedik bir gün kapıya dayanan yabancı bir figürle sarsılır: yıllardır görüşmediği oğlu. Genç adamın gelişi, babasının özenle inşa ettiği yalnızlık duvarını yıkmakla kalmaz, ikisi arasında uzun zamandır ertelenen hesaplaşmayı da yüzeye çıkarır. Babalık, suçluluk, terk edilmişlik ve bağların onarılabilirliği üzerine kurulu bu dram, izole bir mekânın daralanan atmosferinde iki yabancılaşmış insanın birbirini yeniden tanıma çabasını duru ve sessiz bir anlatımla ele alıyor.