En Sevdiğim Pastam

Yetmiş yaşındaki Mahin, Tahran'ın kalabalık ama yalnız sokaklarında sakin bir bekleyişle geçen günlerini tek başına sürdürmektedir. Eşinin ölümünden sonra ev, sessizliğe alışmış bir rutine dönüşmüş; kızının Avrupa'da kurduğu yeni hayatı da aralarına mesafe koymuştur. Mahin, günlük çay sohbetleri, komşu ziyaretleri ve evinin bakımıyla yaşamını dar bir çerçeveye sıkıştırmıştır. Ta ki bir öğleden sonra, sıradan sanılan bir çıkış onun hayatını hiç beklemediği bir yöne savurana dek. Karşılaştığı tanıdık yüzlerle kurulan samimi sohbetler, yıllardır uyuyan duygularını uyandırır ve yaşlı kalbinde gençlik yıllarından kalma bir heyecan yeniden filizlenir. Mahin, geç kalmış sayılan bir çağda aşkı yeniden denemenin hem gülümseten hem de gözleri dolduran yanlarını keşfeder. Çevresindeki kadınlar, kimi şaşkınlıkla, kimi gizli bir hayranlıkla bu cesur dönüşüme tanıklık ederken, Mahin toplumsal beklentilerle kendi arzusu arasında denge kurmayı öğrenir. Yaşın aşka sınır koymadığını, mutluluğun hiçbir zaman "too late" olmadığını zarif mizahla anlatan bu İran yapımı, komedi ile dram arasında gezinen sıcak tonu ve olgunluk çağına duyurduğu romantik selamıyla seyirciyi derinden etkiliyor.