Los Hombres No Lloran

Joaquin, yıllar boyunca ailesine karanlık gölgesini düşürmüş babasının hayata destek cihazlarından çıkarılmak üzere olduğunu öğrenir. Hastane koridorlarına girmek yerine kaçmayı seçer ve en yakın dostunun yanına sığınır; belki de ilk kez yüzleşmek yerine saklanmayı deneyen bir adamdır. Eşi Lucia ise suskun ama kararlı bir sesle onu yatağın başına, vedaya, kapanmamış yaralara doğru iter. Geçmişin gölgesi, kaçışın her köşesinden peşini bırakmaz. Joaquin, çocukluğunun acı anıları ile bugünün sorumlulukları arasında sıkışır: gitmek, bakmak, affetmek ya da affetmemek. Bastian Orellana-Lauri'nin yönettiği bu aile draması, erkekliğin gözyaşlarını saklama refleksini ve bir yüzleşmenin bedelini derin bir sessizlikle anlatıyor.